Luca beeldjes uit de klas en het bos

Mijn concurent, papa

Luca is een mama's-kind. Altijd al geweest eigenlijk. Terwijl Jona altijd erg geïnteresseerd was in papa en als baby al huilde bij zijn vertrek en nu nog staat te springen om es met papa alleen te mogen zijn, houdt Luca het liever bij mama.

Luca verdraagt niet dat Paul gewoon maar naast me zit of me omhelst of kust. Zijn gezicht gaat dan naar onweer en met kwade stem durft hij al wel es zeggen 'jij màg dat niet doen' tegen zijn papa. Iets wat we natuurlijk niet zomaar laten gebeuren.

Ondanks het negeren van zijn gedrag (ha ja, we gaan toch niet stoppen met knuffelen omdat hij dat wil zeker?) verbetert het er niet echt op. 'T kind beweerde onlangs zelf 'jij bent mijn papa niet' en houdt steevast vol dat hij zijn papa niet leuk of lief vindt. (en gelukkig bezit papa dan een heel wat relativeringsvermogen, want mocht hij dat over mij zeggen ik zou me toch serieus gekwetst voelen)

Gisteren kwam het kind plots naast me zitten en sprak heel serieus 'papa moest wel niet met jou trouwen hoor'. 'Oh nee? En waarom niet?' vroeg ik hem. 'Omdat ik dan altijd alleen bij jou kan zijn'...

Appeltje

Nog een versje :) Ik vind ze zo zalig om te horen, temeer het iets is wat Jona dan weer nooit doet.

springen!

Over drie maand wordt Luca drie jaar en EINDELIJK kan het kind springen. Met twee voetjes van de grond dus. Want, hij kon dat dus nog niet en hield het tot voor een week of zo op een soort van huppelsprongetje. (En Jona sprong al met anderhalf, dus ik vond het allemaal wel erg lang duren. Gelukkig zei de turnjuf dat er wel nog zijn die niet kunnen springen aan 2énhalf)

Maar nu springt hij dus. Ontzettend fier van elk treetje en elk trapje onderweg zodat we toch wel dubbel zo lang onderweg zijn van huis naar school en terug :)

'Ik wil geen' door Luca

Op weg naar school

De toversteen

Speeltijd is voor veel peutertjes lastig, druk en verwarrend. Net als zoveel andere startertjesmama's kreeg ik telkens weer te horen dat de speeltijd toch wel moeilijk was en gepaard ging met traantjes.

Terzelfdertijd liep Luca te klagen over het slaapklasje waar hij over de middag een uurtje ging slapen. Hij vond het helemaal niet leuk, maar het alternatief was anderhalf uur op de speelplaats doorbrengen. Evenmin leuk dus.

Gelukkig wil een beetje psychologie zo nu en dan nog wel es helpen. En dus lazen we woensdagavond een boekje. Over Juul die bang was (verlegen) op de speelplaats en een toversteen die daar verandering in bracht.

Luca luisterde aandachtig en het boekje was nog niet dicht of hij had al besloten dat hij ook zo'n toversteen nodig had om de speeltijden door te komen. 's Avonds knutselden deze mama en papa toen een toversteen aan een stevig eindje gevlochten draad en ringetje.

De toversteen werd enthousiast onthaald en sindsdien (donderdag,vrijdag,maandag) heeft Luca niet één keer gehuild. 'ik heb goed gewrijft op mijn toversteen.' Zegt hij dan 'En ik was dan niet meer bang hoor mama'.

En aangezien hij niet meer bang was op de speelplaats mocht hij vandaag ook het slaapklasje overslaan en zo is hij dus de hele dag wakker op school geweest. Voorlopig nog met een overschot aan energie nà schooltijd, maar dat zal tegen het eind van deze week waarschijnlijk al een pak minder zijn :)

babbelkous

Luca is een babbelkous, altijd geweest. Ook in de klas (gelukkig maar) laat hij zich horen en wat leuker is (voor mij dan) ook na de klas. Daar waar ik met moeite een zinnetje 'verslag' kon krijgen na Jona's eerste schooldagen, krijg ik bij Luca hele verhalen te horen.

De hele avond lang duiken nieuwe details op over hoe zijn schooldag is geweest. Over 'zijn' kindjes en 'zijn' juffrouwen. Over de liedjes die hij nog niet kent, maar de andere kindjes wel al. Over de poppenhoek en de babypop waar hij mee gespeeld heeft, het meisje dat jarig was en drie jaar werd, de toverstaf van de juf waarmee ze een kist open toverde, over hoe de juf haar hand in klaspop Jules stak en hij dan kon praten, over hoe hij gevallen is en buiten gespeeld heeft en over op het bankje zitten en dan weeral op het bankje zitten en dan wééééral op het bankje zitten mama!

Ik luister en geniet van de mooie verhalen van mijn grote babbelkous.

fopje

Luca puzzelt

'Past da hier?'

Luca begint te giechelen

'Pas-ta hier?'

Nog meer gegiechel

'T is geen PASTA eh!'

schaterlach

'Da was een fopje van mij hoor!'

Het effect van schoolgaan

- Luca plast er alle dagen in zijn broek terwijl hij thuis al een jaar droog is.
- Hij kan er zijn jasje niet aandoen, snapt het niet volgens de juf. Terwijl hij dat thuis al een tijdje kan.
- Hij is dikwijls niet 'mee', loopt te dromen en heeft nog niet zoveel concentratie. 'Tkind kon als baby al uren naar verhaaltjes luisteren dus met de concentratie is heus niks mis.
- Hij zit nog in de fase van 'alleen' en 'naast'andere kindjes spelen. Huh? Meer kan ik daar niet op zeggen. Nuja, toch. Hij kent die kindjes ook amper 3 én een halve dag...
- Hij kleurt mooi, maar houdt zijn potlood verkeerd vast???
- Luca is duidelijk de jongste en heeft soms moeite om de groten bij te houden en de juf heeft eigenlijk wel een beetje medelijden met hem. Soms.

Gelukkig is er nog goed nieuws ook
- Luca kan het goed uitleggen en praat ook veel
- Hij is heel lief

Tja... school en het effect ervan op mijn kinderen. Ik snap het soms toch niet helemaal hoor.

Maar hij zit een jaaaar vóór

Iets wat ik waarschijnlijk dus nog ontelbare keren zal horen, vooral wanneer Luca dan zal verjaren in januari en hij met een kroontje '3jaar' zal buiten komen ipv '4jaar'.

Ik vind het echt heel vreemd de kronkels die de mensen errond maken. Kijk, het systeem zit nu eenmaal zo in mekaar dat kinderen op geboortejaar zitten. Kinderen van december 2006 (die dus nu 2jaar en een half zijn) starten ook gewoon in de eerste kleuterklas en kinderen van januari 2007 (die dus nu eveneens 2jaar en een half zijn) starten in de peuterklas om daar dan een jaar te blijven.

Luca scheelt dus in praktijk amper 3 weken met het jongste kind uit zijn klasje dat van eind december is. Maar toch kunnen sommige mama's er niet bij dat ik hem een héél jaar vóór zet, want hij is toch nog zo jong??? (3 weken jonger dus héhé)

'Jamaar, wat dan als hij in het eerste zijn communie zal willen doen?'Dat zien we dan weer denk ik zo.

Intussen heeft Luca het gewoon prima naar zijn zin. Ja, hij is bij de kleinste qua lichaamsbouw en ja, het verschil tussen hem en de januari-februari kinderen van 2006 is uiteraard nog groot. Maar over 6 maand tot een jaar valt dat heus allemaal niet meer zo op. 'Tkind is mondig en pienter genoeg om zich staande te houden tussen de kleuters van 2006 :)

Als kinderen shoppen

De kinderrommelmarkt van gisteren was dé ideale gelegenheid om Jona (en Luca mocht natuurlijk ook)eens volledig zelf over 'zijn' geld te laten beslissen. Beide jongens kregen 5 euro wisselgeld en mochten geheel zelf de besteding ervan bepalen, zelf vragen naar prijzen en zelf betalen voor hun spulletjes.

Ik heb ze zelden zo flink meegehad (en zelf over het halfuur heen en terug stappen werd niet geklaagd)en mijn zak raakte helemaal gevuld met speelgoed. Een racebaan, puzzel, boekentasje van Dora, Po, Gloria, Tijgertje, Auto's, zingende baddolfijntjes en kaartjes én beide jongens keerden nog terug naar huis met anderhalve euro overschot.



En vandaag heb ik ze ook nog niet gehoord, want het zelfgekochte speelgoed is blijkbaar ook veel leuker dan speelgoed die mama koopt :)

De school staat weer voor de deur

En dus deden we al enkele voorbereidingen zoals Luca's klasje bekijken (en daar stond een hele grote autobaan, dus dat zat wel snor) en de resultaten van Jona's testen meedelen en bespreken.

Daar waar sommige mensen zich vragen stellen bij ons besluit om een 4-jarig kind te testen, kan ik zeggen dat het vooral heel wat rust met zich meebrengt.

Schoolgesprekken verlopen toch anders als je de ander niet meer moet overtuigen van de capaciteiten van je kind, als er zwart op wit staat dat zijn woordenschat die van een gemiddelde zesjarige overstijgt ook al is je kind dan geen grote prater. Als je met honderd procent zekerheid kan zeggen dat je kind ook motorisch verder staat dan zijn klasgenootjes en ze zich daar dus ook geen zorgen over hoeven te maken.

Het gesprek verloopt zoveel serieuzer met dit stukje papier in onze handen en het is zoveel 'makkelijker' voor de juf om concreter en gerichter te differentiëren met de tabelletjes naast zich.

We hebben ervoor gekozen om Jona gewoon naar de 2de kleuterklas te laten gaan, vooral omdat hij zich goed voelt in de groep. 100% zeker ben ik er niet van dat dit het beste is, maar wanneer ben je dat ooit als het om kinderen gaat?

logeren

Ook Luca ging logeren. Voor de àllereerste keer. Bij het nichtje.

En hij vond het reuzeleuk, maar was ook blij ons terug te zien. Want anderhalve dag is voor zo'n peutertje toch eigenlijk wel best lang zo zonder mama en papa.

Het gemis was echter snel vergeten, want nog geen 20 minuten later vroeg hij al of hij nu ook es bij neefje mocht slapen :)

de kleinste puzzelkampioen

En ik probeerde Luca nog om te praten.
Om toch maar die puzzel van 35 stukjes te kiezen.
Want die 3 puzzeltjes van 49 stukjes zijn toch écht te moeilijk.



Of dan blijkbaar toch niet?

Rust

twee-en-half

Twee-en-half is Luca vandaag.

Het is nog steeds een knuffelkind, al heeft hij wat meer kuren. Hij is buitengewoon mondig, wil altijd discussiëren en zijn eigen zegje over de dingen doen.

Luca is ook heel creatief en handig. Kleuren, tekenen en knippen behoren tot zijn favoriete activiteiten.

Daarnaast bezit hij een behoorlijke portie fantasie en lijkt zo nu en dan in zijn eigen wereldje te leven met pratende auto's en ontdeugende dieren. Zijn spel bestaat dan ook overwegend uit fantasie- en rollenspelen. Nochtans vindt hij een puzzel op zijn tijd ook best leuk. Alhoewel hij niet zo veel 'oefent' als Jona toen heeft hij toch geen enkel probleem met nieuwe puzzels van 35 stukjes.

Ook computerspelletjes vindt het kind nu al leuk en hij mag zo nu en dan 'blinkie bil' of 'nijntje' spelen waarbij ik me telkens weer verbaas over hoe snel hij de bedoeling van het spel begrijpt en over zijn uitstekende oog-handcoördinatie en het probleemloos bedienen van de muis.

Luca heeft ook duidelijk een voorkeur voor oudere kindjes en kan ook prima zijn mannetje staan. Tegenover jongere kindjes is hij dan weer niet zo lief en nogal onverdraagzaam wanneer zij hem niet meteen begrijpen. Iets om aan te werken dus.

Over het algemeen staat Luca veel sterker in het leven dan Jona. Hij is ontvankelijker en beter in staat over kleine dingen te gaan en zijn emoties te beheersen. Dingen die niet lukken zijn slechts kleine drempeltjes voor Luca en geen torenhoge bergen. Ook zelfstandigheid is voor Luca geen problemen. Hij is al 'eeuwen' zindelijke en mag intussen gewoon zelf de trap op en af om te gaan plassen.

Voor ons is het wel duidelijk dat Luca in de peuterklas niet op zijn plaats zou zitten en we hopen dat hij de 1ste kleuterklas leuk zal vinden. Hoogbegaafdheid wordt op zo'n jonge leeftijd niet uitgesproken, maar na onze ervaringen met Jona hoeven wij nu geen test meer om te weten dat ook Luca meer dan gemiddeld begaafd is.

Jona op logement

Gisterennamiddag heb ik Jona bij zijn nichtje afgezet en straks ga ik hem weer ophalen. Het is de ALLEREERSTE keer dat hij ergens gaat slapen (of nee, hij ging ooit heeel lang geleden es bij mijn ouders) en hij had er zin in.

Luca vond het ook helemaal niet erg dat Jona er niet was na twee weken op mekaars lip zitten. Zelf om alleen te gaan slapen deed hij niet moeilijk en deze morgen is hij overduidelijk nog steeds aan het genieten van zijn persoonlijke mama-aandacht :)

Een beetje stout

Brave Luca is de laatste dagen helemaal niet meer zo braaf. Hij wil niet meer luisteren, is brutaal, heeft altijd wel commentaar te geven en loopt met in huis met een vreselijke 'air' zo van 'en wat ga jij daar nu aan doen?'

De vakantie loopt hier dus niet zooo heel rustig en september lijkt nu wel heel aantrekkelijk :)

En dan is het ook nog vakantie

Het is natuurlijk ook nog gewoon vakantie met water- en zandvermaak. Met mooi weer, bruulfeesten (for kids), grime en pannekoeken.