Wormpjes zoeken

Bloot

Mijn jongens houden niet van kleren. Jona heeft zich er altijd al tegen verzet en Luca die aapt eigenlijk gewoon maar na. In elk geval. Als je hier onverwacht binnen valt vindt je dus meestal 2 blote ventjes rondhossen. Of als het iets frisser is, met niks meer dan een shirt aan. Ja, in Jona's geval ook in de winter. En nee, hij is daar nog nooit ziek van geworden.

Het voordeel is minder vuile kleren. Het nadeel (in Luca's geval) regelmatig plasjes op de grond, want zijn pamper trekt hij telkens weer binnen de kortste keren naar beneden.

Boos Blij Bang Verdrietig

Jona's interpretaties voor Boos, Blij, Bang (of geschrokken) en verdrietig. Het laatste vond hij moeilijk om te doen, want hij schoot steeds in de lach :)



En Luca deed Boos en Blij. (Bij Luca deed ik het wel voor hoor, want met de woorden op zich raakte hij niet erg ver)

Scmink

Wat schmink en een spiegel doen het hier ook altijd goed :)



* De achtergrond muziek is Paul die gitaar speelt (en zingt)
** Mijn opmerking over zijn babyspin viel niet in goede aard... Ik had moeten zeggen 'hoe mooooi' denk ik :p

Blaarmeersen

En Muti (mijn mama) nodigde ons uit voor een dagje blaarmeersen (Gent).
En het weer was schitterend. En de kindjes (en ik) vonden het gewéldig!

Dansende beertjes

Mijn lieve beertjes

Dikwijls is het ook zo.

Knutsels

En toen gingen we schaapjes maken. Maar Jona wou liever verven. En ik haalde alle doe-blaadjes boven die ik dit schooljaar zorgvuldig uit alle dopido's haalde en in een mapje stopte als vakantie-extra'tje.

En Jona maakte een paddestoel. Met kleurtjes, want hij vindt paars mooier dan rood. En hij zag de perforator en 'dat hebbe we ook nodig! Voor stippen te maken! en dat deed ie toen.

En Luca koos de uil om op te experimenteren met verfborstel en vingers en handjes. En daarna nog een wortel. En dus moesten we oranje maken en Jona wist (gokte) nog dat dat rood en geel was. En toen was er de koe die vlekken moest krijgen. En na een tijdje moesten het 'véééél vlekken zijn' en toen 'hij moet gans bruin zijn!' Alleen de oogjes niet eh? Want anders kan hij niks meer zien.' en dus bleven de oogjes vrij.



Zo fijn kan vakantie zijn.

Naar de zoo

Ondanks de slechte weersvoorspellingen viel het allemaal goed mee. En dat is maar best, want we zaten de hele dag in Antwerpen. In de zoo dus.

Jona vond het reuze, maar was zo enthousiast om ALLE dieren te zien dat hij nauwelijks tijd nam om ook werkelijk naar het dier te kijken. (Zo'n beetje als wanneer ik een boek 'scan' omdat ik zo snel mogelijk wil weten wat er allemaal in staat). De nijlpaarden vond hij het interessantst (want 'die hebbe we de vorige keer -- een jaar geleden -- nie gezien eh) en daar gingen we dan nog een keertje extra naar kijken.

Dat er twee krokodillen moesten zijn en dat we vorig jaar ook geen leeuwen hadden gezien wist Jona ook nog te vertellen. En de speeltuin kon hem maar matig boeien, hij was immers toch in de zoo. En dan kom je om dieren te bekijken!

Luca vond het ook allemaal prachtig. Alle dieren uit zijn boekjes eindelijk in levende lijve. Zijn toppers waren de "hollilla's" (gorilla's) en alle andere apen. Of gewoon achter de duiven aanlopen...

De jongens vonden de dag zooo leuk dat ze met moeite ginge slapen. In plaats van moe waren ze overprikkeld en het heeft enkele keren traplopen gekost eer ze 'vertrokken' waren :)

Samen puzzelen

Aard van het beestje

Wat ik zo leuk vind aan kinderen is dat ze allemaal zo anders zijn. Opvoeding en sociale omgeving mogen dan wel een handje meehelpen in het vormen van de uiteindelijke volwassene, maar er is zo'n variateit in aanleg aanwezig dat het gewoonweg arrogant zou zijn over de hele lijn alle (dis)krediet naar de ouders toe te werpen.

Jona en Luca lijken zowel qua uiterlijk als karakter niet erg veel op mekaar. Dat ze zich beiden 'snel' ontwikkelen zal de grootste overeenkomst zijn en dan nog spitst het 'snel zijn' zich bij elk op andere velden toe.

Daar waar Jona sterker was grofmotorisch, legt Luca zich toe op het fijne werk. Terwijl Jona al duidelijker sprak, kent Luca meer gebaren. Jona was snel 'vreemd' en Luca nog steeds niet echt. Jona was (en is) een nerveus beestje en Luca rustiger, maar hun wil is even sterk :).

Een groot verschil, wat me nu pas is opgevallen, is het 'dingen in de mond stoppen' of het gebrek daaraan bij Luca. Het is gek, maar het is iets wat Luca nauwelijks doet terwijl Jona heel lang en nog steeds eigenlijk dingen in zijn mond stopt(e). Jona weet intussen wel dat kleine dingen gevaarlijk zijn en hij let wel op, maar bij de minste stress of vermoeidheid heeft hij 'mondtroost' nodig. Zijn tut, een knuffel, zijn vingers, een ganse hand als het moet.

Luca bekijkt de dingen, betast ze, draait ze in het rond, gooit ze op de grond, maar stopt ze zelden in zijn mond. Het grote voordeel daaraan is natuurlijk dat ik me minder zorgen hoef te maken. Kleine blokjes, magneetjes, kraaltjes hoeven niet achter slot en grendel en Luca mag zelf al es met de instekertjes van grote broer experimenteren. Leuk leuk leuk zeg.

Teamwerk

Jona krijt -- de lettermat had net iets meer aantrekkingskracht dan het krijtbord


en Luca wist uit