In de ban van Cars

Zodanig zelf dat ze een tekening verdienen :)

Meer uitleg over wat je uit de tekening allemaal kan afleiden vind je hier: http://kinderkunsten.blogspot.com/2009/04/cars.html

een meneer die dood is

Mama, kijk. Dat is een meneer die al dood is. (stelt dus een grafzerk voor) Of waar een kleuter zich zo allemaal mee bezig houdt.

slingerpapier

Van opa kregen de kindjes een doos vol papier. 'Slingerpapier' noemt Jona het omdat alles aan mekaar hangt. Leuk hoor :)

En hier vind je nog veel meer tekeningen van Jona en Luca.

En een maand geleden kon hij nog met moeite op een lijntje knippen

Gedreven is hij. Gefocussed ook. Als hij dat éne ding vindt waar hij goed in wil zijn en dan merkt dat hij steeds béter wordt.

Hij had ooit een puzzelmanie. Ging een tijdje op in lettertjes, ging toen over op een telobsessie en stort zich nu helemaal op het knippen. Tot zijn handje pijn doet en nog langer. En hij stopt niet eerder dan wanneer het héle figuurtje tot in de allerkleinste deeltjes verknipt is.

(en wat zijn die kleurboekprenten hàndig zeg. Simpele prenten, vergevingsgezinde dikke zwarte lijnen.)

De aanhouder wint

En doorzetten dat KAN Jona. Zoals met het knippen waar al heel wat tranen over gevloeid zijn. Maar het houdt hem NIET tegen om verder te knippen. Want hij WIL het kunnen. (oh, wat hoop ik dat hij die kwaliteit behoudt)

Vandaag had Jona, nadat het knippen van de gebruikelijke vierkantjes opmerkelijk goed ging, zijn zinnen gezet op een huisje uit het kleurboek. En niet alleen het huisje moest eruit, maar alle onderdelen van het huisje moesten eraan geloven. En het LUKTE!



En toen, in de ban van zijn succes, ging hij voor het popje. (wat ik hem proberen afraden heb, niet dat dat ook maar enig effect heeft op hem). Er zijn dus traantjes gevloeid bij het popje. Omdat het rondje niet rond geknipt was, omdat er een klein knipje in het mouwtje ging, omdat het niet perfect geknipt was in zijn ogen.

Maar in MIJN ogen is het meer dan perfect geknipt. Ik vind het FANTASTISCH goed geknipt!

evolutie van de muis

2 muizen getekend door Jona.
Rechts: een maand geleden ongeveer. De muis was in enkele lijnen getekend, een eenvoudig oog, het aantal poten klopte niet, er was wel bewust maar 1 oog getekend.

Links: vandaag. De muis heeft 4 poten met 'vlees' (dus niet in enkele lijnen, maar in vlakken getekent). De twee langste poten werden eerst getekend en die zitten aan 'onze' kant. De twee kleine pootjes zijn de pootjes van de 'andere' kant. De muis heeft een oog met pupil, een neus en snorharen. Met die laatste zat hij wat in de knoei en dus eindigden ze op het hoofd van de muis.

Vandaag

Ik kan er niks aan doen. Als ik wat interessants vind blijf ik er maar over doorgaan :) Nog een tekening dus. Bijzonder omdat Jona toch 2 dingen ingekleurd heeft (wat heel zelden gebeurt bij eigen tekeningen).

Je ziet hier 2 soorten tekeningen. Soms vertrekt de tekening vanuit willekeurige vormen, 'ziet' Jona daar dan wat in werkt daar dan op verder om zo tot zijn resultaat te komen. Hier het geval bij de 'spin in vaas', het 'dier met 6 poten dat in het oerwoud leeft' en de 'mevrouw'. En soms zegt Jona vooraf wat hij zal tekenen. Hier zo bij de 'kip' en de 'banaan'.

Art

Handjes door Luca


Abstractdoor Luca


Het oerwoud door Jona


Hoe het oerwoud tot stand komt

Het idee achter de tekening

Kindertekeningen. Ze stellen niet altijd voor wat je denkt te zien.



Zo is tekening nr 1 geen kindje dat wandelt in de zon, maar een voorstelling van Luca die bang is van de grote spin die aan het plafond hangt.

Bij tekening 2 kon ik me dan weer helemaal niks voorstellen, maar dat is volgens Jona een schoen (het onderste deel dus, met een beetje goede wil) en een muis die in de schoen kruipt (de rest van het gekrabbel). "Want de muis is bang van Lara, want Lara (onze hond) bijt muizen altijd dood."

Tekening 3 zag ik Jona eerst heel 'mooi' kleuren met verschillende kleurtjes en toch enige pogingen binnen de lijntjes te blijven. Vervolgens werd het gezicht van de letter groen gekrabbeld en kwamen de krabbels aan de zijkanten. "De letter is een beetje bang van de geluiden die hij hoort van de tijger en de leeuw (de krabbels op kanten dus)"

Niet 'zomaar' krabbels dus, maar volgens tekenanalysten het onderbewustzijn van het kind wat zich uit in de spontane tekeningen. En ik zou het nog gaan geloven ook. Want heel 'toevallig' gaan alle tekening over 'bang zijn'. Zou het trouwens iets betekenen dat hij allerlei angsten aan anderen toeschrijft, maar nooit aan zichzelf?

Giraffes

Poes en octopus

"Ik ga een poes maken" zei Jona. "Ik kan dat al, een poes"
Hij nam een blad en blokkeerde. Nog voor zijn stift het blad raakte leek hij teleurgesteld. "Ik kan dat niet" De realiteit komt hard aan. Dat hij zijn beelden niet op papier krijgt heeft ervoor gezorgd dat hij heel lang weigerde zelf maar een potlood op te nemen.

"Ik zal je helpen." zei ik en ik vroeg wat een poes zo-allemaal had. "Een hoofd" zei Jona en tekende. "En een buik" zei hij en tekende. "En poten" zei hij en tekende (ja, hij wist dat een poes 4 poten heeft) en de hele poes kwam op papier. --Behalve de snorharen, die heb ik 'm opgestoken :)

En het woordje 'poes' moest er ook nog bij (nageschreven dus)** en zijn naam (kan hij zelf).



Deze octopus is wel uit het hoofd gemaakt. Eens hij iets een keertje getekend heeft lukt het daarna meestal wel het nog een keertje te doen.

**Paul wist niet dat ik 'poes' voorgeschreven had. Toen hij binnenkwam en Jona zomaar 'poes' zag schrijven dacht hij héél even dat Jona dat helemaal uit zichzelf deed. Grooote ogen zette hij op, dat wel :)

visjes en een octopus

Een octopus (rechts) en twee visjes. Geïnspireerd door onderstaande tekening, maar daar was visje helemaal alleen. En dus kreeg visje er op Jona's versie een babybroertje bij. De pieken onderaan zijn golven en de rondjes zijn belletjes van de visjes.

--'JONA' schreef ik erop hoor. ZO netjes kan hij dat ook weer niet :)

99 stukjes

En het eerste wat hij zegt na het plaatsen van het laatste stukje is: "En nu die van de auto's!"

Maar die van de auto's (cars) was 200 stukjes, dus dat deden we samen.

En de grote puzzels waren leerrijk. Jona leerde dat zijn puzzelstrategie (één keer naar het voorbeeld kijken, afbeelding 'opslaan' en verder op inzicht puzzelen) bij grote puzzels ontoereikend is. Dat hij nu toch echt naar de doos moest kijken. En dat mama dat ook moet doen. En dat je niet meteen elk stukje kan plaatsen, maar dat dat niet erg is en dat je dan gewoon een ander stukje moet nemen. Jona leerde dat grote puzzels niet 'zomaar' gingen, maar dat als hij (we) gewoon verder bleef zoeken, de puzzel uiteindelijk toch afraakte.